İNCİLİ KOLYE - Halimiz
HAFTANIN ÖNE ÇIKAN HABERLERİ
28 Mart 2019
KİM KİMİ, KİM NEYİ, NASIL SEÇİYOR!
28 Mart 2019

Beş altı kadın arkadaş Rusya’da bir şehirde geziyorduk. Hava bulutlu ve hafif soğuktu. Küçük küçük dükkanların olduğu bir çarşıyı iki kişi dolaşırken diğer arkadaşlarım da kafede oturup yorgunluk kahvelerini yudumluyorlardı. Eski bir kitap dükkanından içeriye girdim. Renk renk eski ve yıpranmış kitapların kapaklarına şöyle bir göz atıp dükkandan çıktım çünkü dillerini bilmiyorum. Ancak o dükkanın çok değişik ağır ve çekici bir havası vardı.

Sırayla tüm dükkanlara girip çıkarak dolaşmaya devam ettim. Camları kirli bir vitrinden bakmaya başladım. İçeride hiçbir şey yoktu. Boş bir dükkan ama kirli vitrinin önünde az tozlu yana devrilmiş bir oyuncak bebek, metal süslü bir kupa yanında da bir inci kolye gördüm. Bebeğe ve inci kolyeye dalmışken arkadaşım, “hadi yoruldum gidelim de birer kahve de biz içelim. Biraz da oturalım” dedi. Diğerlerinin yanına giderken sokakların kare kare kesilmiş taşlarla belkide yüzyıllar önce döşenmiş olduğunu düşünerek, hayran hayran taşlara bakıyordum…

Arkadaşlarımızın yanına gittiğimizde birden benim şu anda bu ülkede olmamın imkanı yok ki diye bir düşünce oluştu kafamda. Şaşkın şaşkın etrafıma bakarken “bu bir rüya, ben rüya görüyorum şu an, birazdan uyanacağım” cümlesi beynimin içinde çınlamaya başlarken arkadaşlarıma ’’kızlar şu anda bir rüyadayız, farkında mısınız?’’ diye sordum. Arkadaşlarım “evet rüya gibi değil mi? Hiç aklımıza gelir miydi buraları gezeceğimiz?” deyip “hayatın aslında bir rüya olduğunu, gerçek olmadığını belki de ölünce insanların gerçeğe ulaşacağını” konuşmaya başladılar. Derken geride kalan bir arkadaşım nefes nefese gelip çok güzel inci kolyeler bulduğunu fiyatlarının da çok uygun olduğunu söyleyince hesabı ödeyip onun gösterdiği yere doğru ilerlemeye başladık. Oraya giderken bunun bir rüya olduğunu tümüyle unutmuştum. Yaşlı bir adamın küçücük dükkanına gittik ve incileri incelemeye başladık. Öyle mutluyduk ki! Tam istediğim fiyata harika bir inci kolye elimde duruyordu ve diğerleriyle beraber kasaya doğru ilerlerken tekrar aynı duygu geldi oturdu aklıma. Birazdan uyanacaktım ve çok sevdiğim ve istediğim o inci kolye boynumda olmayacaktı. Tüm anlamını yitirdi birden. Arkadaşlarım ‘’Hadi al da çıkalım artık’’ deyince, ‘’ben birazdan uyanacağım gerek yok bunu almaya’’ deyip elimden bıraktım. Dükkandan çıktık ve ben “uyandım.”

Eşimle sık sık yolculuğa çıkarız. Yine bu yolculuklardan birinde, uçakta ben cam kenarında, o da yanımda oturuyorduk. Uçak taksi pozisyonunda ilerleyip kalkış yapacağı pistin başına kadar geldi ve beklemeye başladı. Benim oturduğum taraftan gelen uçağın inişini bekliyorduk.

Ben camdan dışarıyı, yaklaşan uçağı seyretmeye başladım. Derken bir kargaşa oldu uçakta. Diğer uçak hızla ve fazlasıyla alçalarak üzerimize doğru geliyordu. Ölüm kaçınılmaz diye düşündüm. Saniyeler var. Ne olacak acaba? Ne hissedeceğim? Çok canım yanacak mı yoksa öyle ani olacak ki hiç hissetmeyecek miyim? Beynimin içinde bu düşünceler dönüp dururken diğer uçak bizim uçağa tam ortasından çarptı. Tüm ışıklar kayboldu. Hiç his yoktu. Acı yoktu. Sadece ve sadece şaşkınlık, boşluk ve karanlık. Derken birden gözlerimi açtım. Bir arabanın içinde üç kişi yolculuk ediyorduk. Hiç durmadan konuşuyorlardı. Ben arka koltukta uyumuşum ama artık ben, uçaktaki ben değildim. Başka bir bendim. Dışarıya baktığımda denizin mavisini, üzerindeki ışık oyunlarını seyrederken ‘’Ne oluyor, nereye gidiyoruz?’’ diye sordum. Bana gülerek, ‘’Yine uyuyakaldın. Uyanınca nerede olduğunu mu unuttun?’’ dedi ön koltukta oturan güzel kız. Araba ilerlerken birden uyandım ve kendi odamda, kendi hayatımdaydım…

İçimde değişik bir huzur var. Ölüm dediğimiz aslında uyandığımız diğer rüya hallerimiz mi acaba? Eğer öyleyse, bu dünyanın hırslarına çok da takılmamak lazım değil mi? Varsın incili kolyeyi de almayıverelim. Zaten biraz sonra uyanmayacak mıyız?

mm

Şule Yüksel Günel

Şule Yüksel Günel Organizasyon/Aile Sistemi Açılımı™ Moderatörü Theta Healing® Eğitmeni ve uygulayıcısı Access The Bars® uygulayıcısı Access Facelift® uygulayıcısı Bioenerji ve Esma-ül Hüsna eğitimleri Sivas’da başlayan hayatım, İzmir’de okul, iş, çalışma hayatı, evlilik ve bir çok başka şehirde tayinlerle devam ederek nihayet emeklilik ve kişisel gelişim yolunda İzmir’de devam ediyor... Her an yeni bir şey öğrenmeye tutkuluyum. Farklı tekniklerle insanların yaşamlarına dokunmayı çok sevdim. Dokunduğum her insan ve yaşamla ben de gelişip, değişiyorum...

1 Comment

  1. Zeliha Doğan Yeşil dedi ki:

    İlginç bir yazı ve ilginç bir yorum. Galiba en son cümle gerçek olanı: … Varsın incili kolyeyi de almayıverelim. Zaten biraz sonra uyanmayacak mıyız? Sevgiyle.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

error: Üzgünüz. Bu içerik kopyalanamaz!!