BU HAYATTA YAPMAYI EN ÇOK SEVDİĞİM ŞEY - Halimiz
EROLCAN’IN ÇİZİMLERİ
24 Ocak 2019
THE INTERSECTION OF SPORTS AND POLITICS
24 Ocak 2019

Bu hayatta yapmayı en çok sevdiğim şeylerin başında araba kullanmak geliyor. Hatta daha da ileri gidip, önceki hayatlarımda kamyon, tır, dolmuş şoförü olabileceğime dair ailede de bir düşünce var. Ben hayatı da araba kullanmaya benzetirim. Direksiyonda siz varsanız, ne tarafa isterseniz o tarafa gidersiniz. Her zaman gittiğiniz güzergâh bile olsa ara sıra değişik yollardan da gideceğiniz yere varabilirsiniz. Karar tümüyle size kalmıştır. 

Bir yolda her zaman son sürat ilerleyemezsiniz. Mutlaka önünüze başka araçlar çıkacaktır. Yavaşlamanız gereken zamanlardır bunlardır. Dikkatli ve temkinli olmak durumundasınız çünkü hayatınız ve araçtakilerin hayatının sorumluluğu sizdedir. Eğer kaderinizde kaza yapmak varsa bunu yaşarsınız. En sol şeritte son sürat bir araca çarparak paramparça bir aracın içinde olmak veya orta şeritte hız limitlerinin içinde daha az hasarla kurtulmak, seçim yine bize kalıyor. 

Hayatımızın baş köşesini işgal eden karşılıksız sevgimize mazhar olan yegâne varlıklarımız çocuklarımızı da büyütürken ve direksiyonu onların eline verirken hayat hakkında bildiklerimizi, bakış açılarımızı, sınırlarımızı ve onların sınırlarını, başkalarının yaptığı hataları erken fark edebilmeyi öğretmeye çalışıyoruz onlara. Ayrıca onların hatalarına ortak olmamayı yani zincirleme kazadan kurtulabilmeyi de öğretmeye ve göstermeye çalışıyoruz.

Kızım ehliyet aldığından beri onun yanında diğer araç sürücüleri hakkında daha nazik cümleler kurmaya özen gösteriyorum mesela, nezaketini korumayı öğrensin diye… Diğer araçlara çok fazla yaklaşmaması ve emniyet boşluğu bırakması gerektiğini sık sık belirtiyorum. Ben de öyle yapıyorum ki hayatına dahil olan aynı yolu paylaştığı herkesle de emniyet mesafesi koyabilmenin önemini görsün diye… Ve dikkatle bakmayı öğretmeye çalışıyorum ki hiç olmadık anda şerit değiştiren ve hayatını tehlikeye sokan insanları ve araçları fark etmeyi öğrensin diye… 

Hayatımız için de söz konusu olması gereken bir durum değil midir bu? Temkinli olmak, öngörü sahibi olmak, nerede yavaşlaman ve durman gerektiğini bilmek, iletişimde nezaket sahibi olmak… 

Eninde sonunda çocuklarımız kendi araçlarını kullanmaya başlayacak ve hayat yollarına çıkıp yalnız ilerleyecekler. Lütfen her şeyden önce nezaketle konuşmayı ve davranmayı gösterelim onlara çünkü söylediklerimizi unutuyorlar ama yaptıklarımızı ve izlediklerini unutmuyorlar… 

 

 

mm

Şule Yüksel Günel

Şule Yüksel Günel Organizasyon/Aile Sistemi Açılımı™ Moderatörü Theta Healing® Eğitmeni ve uygulayıcısı Access The Bars® uygulayıcısı Access Facelift® uygulayıcısı Bioenerji ve Esma-ül Hüsna eğitimleri Sivas’da başlayan hayatım, İzmir’de okul, iş, çalışma hayatı, evlilik ve bir çok başka şehirde tayinlerle devam ederek nihayet emeklilik ve kişisel gelişim yolunda İzmir’de devam ediyor... Her an yeni bir şey öğrenmeye tutkuluyum. Farklı tekniklerle insanların yaşamlarına dokunmayı çok sevdim. Dokunduğum her insan ve yaşamla ben de gelişip, değişiyorum...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

error: Üzgünüz. Bu içerik kopyalanamaz!!