AİLE OLMAK - Halimiz
AİLE OLMAK 2
YAŞLI ADAM VE OĞLU
26 Eylül 2019
AİLE OLMAK 3
İSRAİL SEÇİMLERİ
26 Eylül 2019
AİLE OLMAK 4

Deniz kenarında, tam da kenarında, ayaklarım denizin içinde suyla oynuyorum. İki bıcırık güzel kız oynuyorlar kumların üzerinde, saçlar bele kadar, pembişli pembişli, üzerlerinde fırfırlı mayoları, en fazla dört beş yaşlarındalar. Belli ki burada yeni tanışmışlar, konuşmalarına kulak misafiri oldum, yine istemeden!

Uzay hakkında konuşuyorlar, uzayda hayat var mı? Uzaylılar var mı? Öyle ciddi ve kendilerinden eminler ki, biri var diyor diğeri yok diyor. Çocukça bir konuşma diye düşünebilirsiniz ancak ikisi de o kadar emin ki düşüncesinden, ciddi ciddi birbirlerini ikna etmeye çalışıyorlar. Biz o yaşlarda sümsük sümsük annemizin arkasına saklanır, ismimizi zor söylerdik. Kaldı ki fikir sahibi olup bir de onu savunacaksın…

Şimdi ki çocuklar (bir çoğu) bir başka azizim demek geldi içimden de, henüz o yaşa hazır hissetmek istemedim kendimi…

Asıl bahsetmek istediğim konu; büyüdükçe hislerimizden, duygularımızdan nasıl emin olamıyoruz. Ne oluyor bu zaman zarfında da bizim için doğru ve yanlış insanları, kararları tam anlamıyla ayırt etmekte zorlanıyoruz. Hep aklımızda bir soru işareti kalıyor…

Bir örnek var benim aklımda kalan; anne veya baba iş yerinde sıkıntılı, mutsuz bir olay yaşıyor, ya da tartışıyorlar çocuk duymadan. Evde çocukla beraberken çocuk, ne oldu? Sen üzgün müsün? Ağladın mı? Kime kızdın? diye soruyor. Çoğumuz ne yapıyor, yok çocuğum bir şey, ağlamadım, kızmadım, toz kaçtı gözüme vs vs vs sıralıyoruz.

Çocuk hissediyor yanlış birşey var, ebeveyni üzgün veya kızgın, kırgın ama hayır yok bir şey diyor ama anneler babalar yalan söylemez ki, yalan diye birşey yok ki daha bilmiyor ne yapıyor “benim bu hissettiğim şey doğru değil demek ki” “ben yanlış hissetmişim,” “ben ne bilirim ki zaten, onlar bilir” diye düşünmeye başlıyorlar ve al sana ilerde hislerinden emin olamayan bir kişi.

Eve çikolata gofret vs alıyoruz ve saklıyoruz, tüm iyi niyetimiz ve saf ebeveyn duygularımızla yemeğini yedikten sonra vermek için, içten içe mutluyuz sevdiği birşeyi vereceğiz ona. Çocuk biraz sonra gelip çikolata, gofret vs istiyor ve aldığımızdan haberi yok aslında “yok” akşam alalım diye bir laf çıkıveriyor ağzımızdan, aslında var ve çocuk hissediyor, senin beyninden ona çikolata frekansı gitti haberin yok ama yok diyorsun bir kez daha. Yine yanlış duygular, hisler hissetmişim yerleşiveriyor bilinç altına.

Bizler bilinçaltı ve bilinç haliyle muhteşem olan varlıkları böyle böyle köreltiyoruz saf ve masumane. Büyüyünce de çevreden gelen ona zararı dokunacak şeyleri nasıl ayırt edemiyor benim çocuğum diye ölene kadar peşlerinde dolanıyoruz…

  • Şimdi sihirli kelimeleri söylüyorum…
  • Evet çocuğum biraz kızgınım.
  • Evet çocuğum, şu an çok üzgünüm.
  • Evet çocuğum, babanla (annenle) biraz tartıştık. Ancak bu benim üstesinden gelebileceğim bir durum. Bana ait durumlar bunlar ben hallederim.

İşte bu kadar, hislerinin doğruluğundan emin olsun çocuklar ve düşüncelerini, fikirlerini güvenle ifade edebilsinler…

 

mm

Şule Yüksel Günel

Şule Yüksel Günel Organizasyon/Aile Sistemi Açılımı™ Moderatörü Theta Healing® Eğitmeni ve uygulayıcısı Access The Bars® uygulayıcısı Access Facelift® uygulayıcısı Bioenerji ve Esma-ül Hüsna eğitimleri Sivas’da başlayan hayatım, İzmir’de okul, iş, çalışma hayatı, evlilik ve bir çok başka şehirde tayinlerle devam ederek nihayet emeklilik ve kişisel gelişim yolunda İzmir’de devam ediyor... Her an yeni bir şey öğrenmeye tutkuluyum. Farklı tekniklerle insanların yaşamlarına dokunmayı çok sevdim. Dokunduğum her insan ve yaşamla ben de gelişip, değişiyorum...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

error: Üzgünüz. Bu içerik kopyalanamaz!!