Son Akşam Yemeği

Leonardo da Vinci müthiş bir adamdı. Dünyanın gelmiş geçmiş en büyük sanatçılarından ve dehalarınden biriydi. Filozof, astronom, mimar, mühendis, matematikçi, anatomist, müzisyen, heykeltıraş, botanist, jeolog, kartograf, yazar ve ressamdı.

Da Vinci’nin en ses getiren eserleri Mona Lisa ve Son Akşam Yemeği idi.

Şimdi, Brezilyalı ünlü yazar Paulo Coelho’nun anlatımıyla hikayemize geçelim.

“Son Akşam Yemeği”ni Lenardo’dan isteyen Dük Lodovico Sforza idi.

Hıristiyan inanışına göre Hazreti İsa’nın çarmıha gerilmeden önceki akşam havarileri ile yediği son yemekti.

Yemekte İsa’yı ele veren havarisi Yahuda da vardı.

1495 yılının Ekim ayıydı. Da Vinci, “Son Akşam Yemeği” isimli resmini yapmaya başladığında büyük bir sorunla karşılaştı.

“İyi”yi İsa’nın bedeninde, “Kötü”yü de İsa’nın havarisi olan ve son akşam yemeğinde ona ihanet etmeye karar veren Yahuda’nın bedeninde tasvir etmek zorundaydı.

Model için bir “İyi”, bir de “Kötü” insan bulmalıydı.

Resmi yarım bırakarak uygun olabilecek kişileri aramaya başladı.

Bir gün bir koro konseri sırasında, korodakilerden birinin İsa tasvirine çok uyduğunu gördü. Onu, poz vermesi için atölyesine davet etti.

Çok sayıda taslak ve eskiz çizdi.

Aradan 3 yıl geçti.

“Son Akşam Yemeği” neredeyse tamamlanmıştı. Ancak henüz Yahuda için kullanacağı modeli bulamamıştı.

Santa Maria Della Grozia Manastırının kardinali, resmi bir an önce bitirmesi için Leonardo’yu sıkıştırıyordu.

Günlerce aradıktan sonra büyük ressam, vaktinden önce yaşlanmış genç bir adam buldu. Paçavralar içindeki bu adam sarhoşluktan kendinden geçmiş bir halde, kaldırım kenarına yığılmıştı.

Leonardo, yardımcılarına adamı güçlükle de olsa kiliseye taşımalarını söyledi. Çünkü artık taslak çizecek zamanı kalmamıştı.

Kiliseye varınca yardımcılar adamı ayağa diktiler. Zavallı başına gelenleri anlamamıştı.

Leonardo, adamın yüzünde görülen inançsızlığı, günahı ve bencilliği resme geçiriyordu.

İşini bitirdiğinde, o zamana kadar sarhoşluğun etkisinden kurtulmuş olan berduş, gözlerini açtı ve olağanüstü duvar resmini gördü. Şaşkınlık ve hüzün dolu bir sesle şöyle dedi:

“Ben bu resmi daha önce gördüm!”

Leonardo şaşırdı.

“Ne zaman?”

“Üç yıl önce” dedi adam ve devam etti. “Elimde avucumda olanı kaybetmeden önce. O sıralarda bir koroda şarkı söylüyordum. Pek çok hayalim vardı. Bir ressam beni İsa’nın yüzü için modellik yapmak üzere davet etmişti.”

Bu çarpıcı hikayenin sonuna Paulo Coelho şöyle bir ekleme yapar:

“ İyi ve Kötü’nün yüzü aynıdır… Her şey insanın yoluna ne zaman çıktıklarına bağlıdır..”

Ne dersiniz?

About the Author

mm
Dr. Ali Tigrel
Devlet Planlama Teşkilatı Eski Müsteşarı

Be the first to comment on "Son Akşam Yemeği"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


error: Web sayfasında yazılan yazıların telif hakkı web sayfasına aittir. Web sayfasında yazılan, yazıları kaynak göstermeden paylaşanlar ve kullananlar hakkında web sayfası tarafından gerek Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu gerekse Basın Kanunu kapsamında tüm yasal haklarımız kullanılacaktır.